Veilige taal


UTRECHT NOCTURNE VAN PYKE KOCH. HET PIESKERKJE NOEMDE ALBERT KUYLE HET

 

Verbeter je Taal Nog Meer – 87

 

We gaan weer iets beginnen met het ras.
Of ze nu zwart zijn, gestreept of gespikkeld,
ze moeten weg voordat ze zijn ontwikkeld.
En zwepen zijn niet nodig, er is gas.
KEES STIP: NEOFASCIST

In de krant las ik dat de overheid opdracht heeft gegeven om na te gaan hoe taal in de culturele sector veilig gemaakt kan worden. Het bericht daalde in mij neer als Gods woord in een ouderling.

Ik snak al mijn hele leven naar veilige taal. Ik herinner me nog goed hoe het begon. Ik was elf jaar, woonde in Utrecht en fietste elke dag van het Luie End naar de Sint Gregoriusschool in de oude binnenstad.

Nooit dezelfde route, nee, want in elke zijstraat, voelde ik, lokte het avontuur.

Daardoor belandde ik regelmatig in buurten die mijn moeder mij had ontraden. Daar konden het nette pakje dat ik zelfs doordeweeks droeg en de mooie schoenen die zij rond Pasen elk jaar voor mij uitzocht weleens de nodige opschudding veroorzaken.

En verdomd. Op een dag reed ik opgewekt een oeroud, middeleeuws steegje bij de Dom binnen toen er plotseling een grote knul met veel minder mooie schoenen en een ontzettend vies pakje achter me opdook en me hijgend, rochelend en spugend begon na te zitten. Ik stampte op de pedalen om de griezel te lossen, wat lukte, maar zijn woorden bleven mij achtervolgen. Vuile lamlul, weergalmde het tussen de onverklaarbaar bewoonde huizen. Vuile lamlul.

Zwart

Ik heb het mijn moeder nooit verteld, maar veiligheidshalve meed ik voortaan de buurten waar ze mij voor gewaarschuwd had.

De taal van mijn belager had me zoveel angst ingeboezemd dat ik me lang niet meer buiten de gebaande paden waagde. Ik begrijp als geen ander waarom men er werk van gaat maken om taal voor iedereen veilig te maken, al is het voorlopig alleen maar in de culturele sector. Andere sectoren – het voetbal, het bankwezen, de ambtenarij – komen ongetwijfeld later aan bod, net zo lang tot het kwaad overal met wortel en tak is uitgeroeid.

Ik juich het van harte toe en als ik lees dat wordt aanbevolen om uitdrukkingen zoals ‘zwarte bladzijde’, ‘zwarte dag’, ’zwartrijden’, ‘zwart geld’.’zwartkijken’ en ‘zwartwerken’ nooit meer te gebruiken, zó onveilig, ga ik geestdriftig aan de slag. Ik ben al uren in de weer om die woorden in mijn Dikke Van Dale zwart te lakken.

 

 

TERUG NAAR DE VOORPAGINA
LEES VERDER
WKtS
16 MEI 2021
DE VOLKSKNAR
DEZE REEKS OVER TAALMISBRUIK BEGINT HIER