Rijks Kunst

HET RIJKSMUSEUM IN 1885

 

Dagstukjes – 1

et Rijksmuseum – officieel RIJKS MUSEUM, let op de spatie – gaat na ruim tien magere jaren eindelijk weer open. We weten het.

Ik had mijn kleinzoon Jonathan, die bijna tien jaar oud is, het Rijksmuseum graag van binnen laten zien, maar de achtereenvolgende directeuren van de door Pierre Cuypers ontworpen neo-gotische tempel hadden aan hem geen boodschap.

Daarom vertelde ik Jonathan buiten, op het Museumplein, over Rembrandt en alle andere fenomenale schilders die in Nederland de kunst zo’n verrassend nieuw en huiselijk leven hadden gegeven, en ik vertelde hem óók over onze Gouden Eeuw, de eeuw van de meedogenloze koloniaal, de VOC, de VOC-mentaliteit en nog veel meer…..

Vooral de kunst interesseerde hem, merkte ik, omdat hij nooit, maar dan ook nooit de domme vraag stelde, waarmee van die wijsneuzige embonpoints of gemelijke burgertrutjes je plezier zo kunnen vergallen, wat is kunst?

Hij wéét wat kunst is.

Hij kijkt.

Hij is als een gelovige die nóóit de domme vraag stelt of er een God is.

Die bidt.

Wat ons op zulke momenten, daar op het Museumplein, nabij het Stedelijk, dat ook al dicht was, en het Concertgebouw, dat uitbundig feest ging vieren met de AVRO en de hele koninklijke familie, zo innig verbond was de zekerheid dat kunst – net als religie – een heel geslaagde grap is en een grap..… weten alle clowns die naar het kind in zichzelf zijn blijven luisteren… valt niet uit te leggen..

Daarom heb je ze juist…  die Grappen, God, De Kunst en Het Leven…

Maar dat het Rijks zo lang op slot zat en we er zelfs niet doorheen konden fietsen, meneer PIJ BES, dat was geen grap, dat was tamelijk humorloze ernst.

De nieuwbouw in de negentiende eeuw vergde minder tijd dan deze restauratie.

LEES VERDER 
WKtS
11 april 2013