Missende Vaders

 

 

 

 

 

AMERIKAANSE VLAG IN DE BURGEROORLOG

 

Verbeter Je Taal Nog Meer – 8

Voor de Starbucks luchten knapen in hoodies, sneakers en jeans hun gemoed. Meiden gillen. ‘Shit,’ klink het, ‘fuck.’ ‘O, my God.’ ‘Kut,’ maar misschien zeggen ze ‘cut’, zoals ze ook ‘cool’ zeggen.

Deze jongelui spreken Amerikaans. Geen twijfel aan. Soms hoor je ze ook in de krant praten. Dan zegt een teenager over de film Brugklas: ‘Best wel awkward.’

Hun ouders gaan ze voor. Hoe eerder hun kinderen Amerikaans spreken, des te verder zullen ze het schoppen. Nog verder dan hun vader die als advocaat in de NRC zegt dat institutionele beleggers geen skin in the game hebben.

Juist in de betere kranten struikel je over Amerikaanse woorden, begrippen en zegswijzen. De strictly liability rule van de voetbalbond, een verslaggever die onthult dat voor ons koningspaar het toiletpotwerpen out of the question was. En kleinschalig geproduceerd voedsel dat een foodbusiness accelerator blijkt te zijn.

Het is nauwelijks te inventariseren. Zo veel. Ik vind het best. Dan worden we maar Amerikanen en praten we, net als Limburgers, Friezen en Tukkers alleen nog thuis onze moerstaal.

Maar ze moeten me niet ergeren, die media. Niet ineens failed state met ‘gefaalde staat’ gaan vertalen, of de missing fathers in Baltimore als ‘missende vaders’ omschrijven.

Vertaal niet, zou ik zeggen, als je het niet kunt. Uit het Amerikaans vertalen is zelfs voor geletterden die lang in de Verenigde Staten hebben gewoond héél, héél, ik herhaal, héél erg moeilijk.

Vooral als je niet door hebt dat aan de taal een hele cultuur vastzit, een Amerikaanse cultuur, waarin honkbal – ik noem maar wat – meer invloed op het dagelijkse leven heeft dan voetbal.

Waarin ‘blank’ en ‘zwart’ een volkomen andere betekenis hebben dan in het nog steeds niet racistische Nederland.

Maar als kranten, glossies, talkshows en reclamezakkenwassers ons blijven voorspiegelen dat we toch allemaal Amerikaan zijn, dan zijn ook hier, behind the dikes zogezegd, de rapen gaar.

LEES VERDER

 

WKtS
4 MEI 2015

Dit stukje verscheen in de Volksknar, het blad voor oud-journalisten van de Volkskrant.