Logboek

TERUG NAAR DE VOORPAGINA
VOOR DE ANDERE MAANDEN ZIE HET OVERZICHT

 

Sigrid Kaag

Goed interview met Sigrid Kaag in de Volkskrant. Het hielp mij nog meer te hopen dat zij van D66 een partij maakt waarbij ik me als overtuigde sociaaldemocraat thuis kan voelen. Ik zweef alweer wat minder. Belangrijk vond ik wat Kaag over het seksisme in Nederland te berde bracht. Het zou prachtig zijn als door haar toedoen al die viespeuken, stiekemerds en lafaards op sociale media wat meer gingen nadenken alvorens de afkeer van zichzelf en het onbegrip voor anderen als onversneden vrouwenhaat op hun apparaatjes bij elkaar te vingeren.   
4  M A A R T 

 

Wit en de dichtkunst

Er was weer eens ophef in de vaderlandse literatuur. Marieke Lucas Rijneveld mocht de poëzie van Amanda Gorman niet vertalen omdat ze wit was. Vreemd, nooit gaat het over vertalen. Zelfs in recensies van buitenlandse boeken wordt er zelden een opmerking over gemaakt, hoewel iedere lezer weet hoe nauw het luistert in de Weltliteratur die Goethe in zijn tijd zag ontstaan. Nog gekker was het gedoe, omdat het niet ging over de vaardigheden van Marieke Lucas Rijneveld, die als eerste buitenlandse de Britse Bookerprijs had gewonnen, maar om haar huidskleur. Is een Japanse pianiste die Mozart vertolkt daartoe minder in staat dan haar Weense kunstbroeder? Kan een Israëlische kok een paella lekkerder maken dan zijn Spaanse collega op de Ramblas in Barcelona? Het zijn idiote vragen die helaas opgeld doen nu het identiteitsdenken steeds meer wortel schiet in het Nederlandse culturele landschap. Iedereen heeft een identiteit, of is ernaar op zoek, maar je identiteit bepaalt niet ál je kwaliteiten. Of je man, vrouw, kind, zwart, groen of blauw bent zegt weinig over je menselijke hoedanigheden. Racisme is de voedingsbodem van dit denken. Maar racisme is klinkklare nonsens omdat menselijke rassen niet bestaan. Er zijn verschillen tussen mensen, zeker, maar die kun je niet duiden in termen van ras. Zoveel jaar na Hitler is racisme in de media weer het gesprek van de dag. Laten we ermee ophouden. Amanda Gorman en Marieke Lucas Rijneveld hebben er, las ik, geen last van. Gefascineerd door elkaars vertaalde werk, zouden ze het uitstekend met elkaar kunnen vinden.
3  M A A R T