Een wereldleider met gevoel


 

 

 

 

 

 

 

 

 

ZO VIERT MICHELE FIORE, EEN REPUBLIKEINSE POLITICA IN DE VS, KERSTMIS

De macho’s de baas

e enige wereldleider die ik ooit heb zien huilen, heette Mohammad Mossadeq, een progressief man die van 1951-1953 premier van Iran was. Hij werd door de CIA gevangen gezet omdat de machthebbers in Amerika hun oliebelangen bij hem niet in veilige handen achtten.

Een halve eeuw later zie ik tranen in de ogen van Barack Obama, eveneens een progressief man, die – hoop ik – niet óók door de CIA gevangen genomen zal worden. Of door schietlustige Republikeinen – maar misschien is dat hetzelfde.

Ik was me aanvankelijk niet bewust dat ik van iets ongelooflijks getuige was. Misschien drong het ook niet tot me door omdat de beelden van Obama nogal achteloos door de troebele nieuwssoep van Eva Jinek waren geroerd.

Maar nadat ik was weggezapt, wist ik het zeker. Ik had een mijlpaal gezien. Niet zó maar een mijlpaal, maar een mijlpaal van grote, historische betekenis voor de ontwikkeling van de menselijke beschaving. Ik Had Een Wereldleider Met Gevoel Gezien!

Misschien zal nog dit jaar blijken dat niet langer miezerige macho’s als Poetin, Hollande, Erdogan of Assad  – en in Nederland van die VVD-embonpoints en PVV-bierbuiken – het gedrag van het volk beïnvloeden, maar moedige lieden als Obama, Merkel en de paus die je zonder gewetensbezwaren aan je mannelijke kleinkinderen ten voorbeeld kunt stellen.

Pink rustig een traantje weg, jongens. Obama doet het ook.

Of heb je liever een kogel?

 

WKtS
6 JANUARI 2016