Willem Kuipers wiewiewie

MET JONATHAN EN ZIJN ZONNEBLOEM IN 2013

 

Een leven van lezen en schrijven

 

‘Wat ik geschreven heb,
dat heb ik geschreven.’
WILLEM KUIPERS: MIJN GEDICHTEN

 

 

 

Heel goed! Dit had je eerder moeten doen. Zo kom je meer te weten over déze Willem Kuipers, journalist en schrijver te Amsterdam.

Wilhelm Reindert Kuipers, die in zijn jeugd Wim werd genoemd en later Willem, werd op 27 augustus 1940 in Utrecht geboren. Hij ging daar in 1946 naar de Sint Gregoriusschool en zes jaar later naar het Sint Bonifaciuslyceum. In 1958 kreeg hij zijn diploma gymnasium alfa.

Tijdens zijn schooljaren werden hem in de werkplaats van zijn vader de eerste beginselen van de carrosseriebouw bijgebracht. Als volleyballer werd hij geselecteerd voor het jeugdteam van de provincie Utrecht.

Van 1958 tot 1960 was hij leerling-journalist bij Het Centrum, afwisselend in Utrecht én in Amersfoort. Hij schreef voor deze krant columns (die toen nog cursiefjes heetten) en interviewde bekende sportlieden, zoals de middenvoor van DOS, de international Tonny  van der Linden.

De militaire dienstplicht dwong hem tussen 1960 en 1962 zijn werk neer te leggen.

 

Basisboeken

In 1962 hernam hij zijn journalistieke werkzaamheden bij Het Centrum. Hij werd stadsverslaggever, chef van de stadsredactie en opmaakredacteur en ontwierp in 1964 de weekendbijlage Bij, die hij samen met Hans Friedeman redigeerde.

Van 1965 tot 1970 studeerde hij Nederlandse taal- en letterkunde aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Het geld daarvoor verdiende hij met zijn reclamestudio Kuipers Kuipers De Beus. In 1967 werd hij parttime redacteur bij de Volkskrant in Amsterdam.

In 1970 begon hij bij prof. dr. J.C. Brandt Corstius in Utrecht een studie algemene literatuurwetenschap die hij in 1972 ‘met genoegen’ wist af te ronden. Zijn bijvakken waren theoretische literatuurwetenschap en – bij prof. dr. H. Schultink – de transformationeel-generatieve grammatica van Noam Chomsky.

Hij werd daarna voor vier dagen in de week hoofdredacteur van het nieuwe Utrechts Universiteitsblad, een baan die hem voldoende vrije tijd leek te bieden om een proefschrift over avant-garde en poëzie op te zetten.

In 1975 trad hij in dienst bij de uitgeverij Ambo waar hij als redacteur verantwoordelijk was voor de wetenschappelijk georiënteerde reeks Basisboeken.

In 1980 keerde hij naar de Volkskrant terug. Hij werd er literair redacteur en van 1983 tot 1990 tevens chef van de kunstredactie.

 

Amnesty

In 1982 vroegen Maurits Schmidt en Charles Groenhuijsen hem als voorzitter van de Beroepsgroep Journalisten bij Amnesty International die het pesten, bedreigen en (letterlijk) monddood maken van journalisten wereldwijd aan de kaak stelde.

Van 1992 tot 1996 schreef hij voor de Volkskrant de boekenrubriek ISBN, die uitmondde in de leesgids ISBN van de wereldliteratuur (Ambo).

Tussen 1990 en 2008 was hij voorzitter van de vluchtelingenorganisatie AIDA.

Vanaf 1996 tot zijn pensioen in 2002 was hij eindredacteur, criticus en columnist bij de boekenbijlage Cicero van de Volkskrant.

In 2004 publiceerde hij de roman De werkplaats – verschenen bij uitgeverij Cossee

Willem Kuipers (op de foto bij Amnesty midden tussen Maurits Schmidt, Steffie Stokvis en Wim Brummelman) is getrouwd met Liesbeth Kuitenbrouwer, woont in Amsterdam, heeft twee zoons, Tobias en Rogier, en twee kleinkinderen, Jonathan Splinter en Micha Benjamin, die ook allemaal in Amsterdam wonen.

 

Website

 

MICHA, MAARTJE PRINS, JONATHAN, ROGIER, TOBIAS, LIESBETH KUITENBROUWER, WILLEM KUIPERS

Op 2 september 2009 begon Willem Kuipers de website wiewiewie.  Hier  publiceerde hij in 2010 de roman Een nieuw alfabet of De opdracht van de lettersnijder over de lotgevallen van een journalist in de jaren zestig van de vorige eeuw.

Hij schrijft op wiewiewie.nl ook gedichten.

Soms gebruikt hij de naam Willem Kuipers te Smilde omdat zijn naam hem zo verbindt met de geschiedenis van zijn familie en het land van zijn voorvaderen.

 

 

 

Reacties zijn welkom op info@nullwiewiewie.nl 

  

 


ZIE OOK AUTOBIO

ZIE OOK BIBLIOGRAFIE
ZIE OOK VOLKSKRANT.NL

TERUG NAAR VOORPAGINA