Een Nieuw Alfabet

GALENIET – 7

                  EERST BOEM PAUKESLAG DAN HET CORPUS HERMETICUM… 7 Antoine lachte. ‘Maak dan je borst maar nat, Werner,’ zei hij, ‘je houdt geen geld over voor de leveranciers van je stukken.’ ‘Dan zetten we er wel fake-tekst in,’ riep Werner overmoedig, niet te stuiten. ‘Schoonheid heeft zijn […]

GALENIET – 8

KOSTBAARDER DAN GOUD…. 8 Hij was al drie of vier weken onafgebroken aan het zetten, Helmut kon zich langzamerhand wel als boventallig beschouwen, toen hij op een ochtend om zijn machine bij te vullen naar de hoek van de drukkerij liep waar de loodstaven lagen opgetast en hij Dot Poetskatoen daar zag rondscharrelen, in gebukte […]

GALENIET – 9

                                DADA. DADA IN DE PROVINCIE 9 Fotoredacteur Antoine Kasteel, negentiende-eeuwse dilettant, steevast gehuld in slobbertrui en plusfours (‘drollenvanger’ in de volksmond), werd zijn steun en toeverlaat. Kenmerkend voor Antoine was dat hij onder alle omstandigheden een snuivende lach kon […]

galeniet – 10

  DE TEPELS LIJKEN WEL GOOTSTEENSTOPPEN…. 10   Sleets en grauw kwamen de boeken op hem over, evenals het andere drukwerk dat hij had willen raadplegen om zijn taalgevoel te verhevigen teneinde een grafische schepping te bewerkstelligen waarin de kracht van de woorden niet aan de vorm was onderworpen, maar erin opgenomen, ermee versmolten, en […]

Galeniet – 11

                        WAT WAS EEN NAAKT, WAT WAS NAAKT… 11 Het onzinnige relaas van die vent in Het Parool had hem geprikkeld om Sandra te tekenen, naakt, met tepels en al. De vraag was alleen geweest hoe hij haar zover kreeg dat ze zich voor […]

GALENIET – 12

                        EN SNEED DE TINGELTANGEL-WOORDEN VAN VAN OSTAIJEN IN DE EIGENHEIMERS… 12 ‘Je vindt hem goed dus?’ vroeg Werner die zich weer eens verbaasde over de ruimdenkendheid van die man. ‘Heel goed,’ zei Antoine, ‘leve Van Ostaijen! Nihil in vagina, nihil in crux suastica.’ […]