Altijd Oorlog


DOOR EEN BOM IN 1944 WEGGESLAGEN: MIJN HUIS IN AMSTERDAM-ZUID

Dagstukjes – 44

 

a het vertrek van mijn kleinzoons, Jonathan (10) en Micha (6) – die een nachtje bleven slapen – ruim ik de boel op. Tussen de resten van het aangenaam verpozen vind ik het blad Amstelodamum van maart/april 2004. Over het bombardement op mijn buurt. Tien jaar geleden gelezen, niet vergeten, maar toch als nieuw.

Huiverend bekijk ik de foto van ons huis, dat op zondagmiddag 26 november 1944 bij een aanval door de RAF met jachtbommenwerpers van het type Hawker Typhoon werd weggevaagd.

Men wilde de Duitse Sicherheitsdienst die – vanuit mijn huis gezien links – in de Gerrit van der Veenschool zat, en de Zentralstelle für jüdische Auswanderung die – vanuit mijn huis gezien rechts – in het huidige Ignatiusgymnasium zat, vernietigen.

De gebouwen werden respectievelijk zwaar beschadigd en met de grond gelijk gemaakt.

De Duitsers ontkwamen. Ook Sturmbannführer Willi Lages en zijn knecht Hauptsturmführer Aus der Fünten.

Vierenvijftig buurtbewoners lieten het leven. De schade was enorm.

Ons huis werd in 1949 – in oude stijl – herbouwd, en terwijl ik me afvraag waarom voor mij Kerstmis, ook vandaag weer, al een kleine 70 jaar met de oorlog verbonden is, herinner ik me een opmerking van Micha aan de ontbijttafel. Uitkijkend op beide scholen zei hij met een schuin oog op zijn grote broer: ‘Jonathan gaat volgend jaar misschien naar die school’ – en hij wees naar het gymnasium.

Dan, denk ik, begint eindelijk de toekomst, vrede op aarde.

LEES VERDER

 

WKtS
15 DECEMBER 2013