Mein Kampf en Zen

 

 

Dagstukjes – 123

 

Sowie erst der Egoismus zum Regenten eines Volkes wird,
lösen sich die Bande der Ordnung und im Jagen nach dem eigenen Glück stürzen

die Menschen aus dem Himmel erst recht in die Hölle.

ADOLF HITLER: MEIN KAMPF

p 14 mei belegde de Volkskrant een avond over Mein Kampf, de bestseller van Adolf Hitler, die in Nederland wel gelézen, maar niet verkócht mocht worden.

Het werd een debat.

Mijn ervaring met debatten is dat de spraakverwarring er daarna alleen maar groter op geworden is. Over een boek kun je beter schrijven.

In Duitsland is een nieuwe, wetenschappelijk verantwoorde, geannoteerde editie van Mein Kampf verschenen en er wordt gewerkt aan een Nederlandse vertaling. Het lijkt mij goed als veel mensen dit boek te zijner tijd gaan lezen. Dat ze het Duits niet machtig zijn – wat natuurlijk een intellectueel schandaal is – kan dan geen excuus meer zijn.

Mein Kampf behoort tot de categorie boeken die niet gelezen worden, maar waarover iedereen zich een mening permitteert.  Je zag het onlangs weer bij de dood van Robert Pirsig, de schrijver van Zen and the art of motorcycle maintenance, een meesterwerk – wat je alleen begrijpt als je het een of twee (of drie) keer hebt gelezen. Nee, je hoeft er geen motorrijder voor te zijn, maar enige belangstelling voor techniek kan helpen… Mediadienaren hadden ook dit keer weer genoeg aan Wikipedia om de hun toegestane ruimte vol te lullen. Oké, dat is hun vak, maar het weerhield ze er niet van ook nog eens een oordeel over het boek te vellen.

Oordelen over wat je niet gezien, niet gelezen, niet gehoord en voorál wat je niet begrépen hebt, kán, maar het maakt in laatste instantie alle boeken, alle literatuur – en alle kunst – overbodig.

LEES VERDER
WKtS
8 MEI 2017